Πέμπτη, 14 Αυγούστου 2008

Με τα μάτια της ψυχής...


Θα πάρει μόλις 37 δευτερόλεπτα να το διαβάσεις και θα αλλάξεις τον τρόπο σκέψης σου!
.
Δύο άνδρες, και οι δύο σοβαρά άρρωστοι, έμεναν στο ίδιο δωμάτιο ενός νοσοκομείου.
Ο ένας άνδρας αφηνόταν να σηκωθεί όρθιος στο κρεβάτι του για μία ώρα κάθε απόγευμα για να κατέβουνε υγρά από τα πνευμόνια του.
Το κρεβάτι του βρισκόταν δίπλα στο μοναδικό παράθυρο του δωματίου.
Ο άλλος άνδρας έπρεπε να περνάει όλη την ώρα του ξαπλωμένος.
Οι άνδρες μιλούσαν για ώρες αδιάκοπα. Μιλούσαν για τις γυναίκες τους και τις οικογένειές τους, τα σπίτια τους, τις δουλειές τους, τη θητεία τους στο στρατό, πού πήγαν διακοπές.
Κάθε απόγευμα, όταν ο άνδρας δίπλα στο παράθυρο μπορούσε να σηκωθεί, περνούσε την ώρα του περιγράφοντας στον «συγκάτοικό» του όλα όσα μπορούσε να δει έξω από το παράθυρο.
Ο άνδρας στο άλλο κρεβάτι άρχιζε να ζει για αυτές τις περιόδους μίας ώρας όπου μπορούσε να ανοιχτεί και να ζωογονηθεί ο δικός του κόσμος από όλη τη δραστηριότητα και το χρώμα από τον κόσμο εκεί έξω.
Το παράθυρο έβλεπε σ' ένα πάρκο με μια όμορφη λιμνούλα.
Πάπιες και κύκνοι έπαιζαν στα νερά ενώ παιδιά αρμένιζαν τα καραβάκια τους. Ερωτευμένοι νέοι περπατούσαν χέρι-χέρι ανάμεσα σε κάθε χρώματος λουλούδια και μια ωραία θέα του ορίζοντα της πόλης μπορούσε να ειδωθεί στο βάθος.
Καθώς ο άνδρας στο παράθυρο περιέγραφε όλο αυτό με θεσπέσια λεπτομέρεια, ο άνδρας στο άλλο μέρος του δωματίου έκλεινε τα μάτια του και φανταζόταν αυτό το γραφικό σκηνικό.
Ένα ζεστό απόγευμα, ο άνδρας στο παράθυρο περιέγραφε μία παρέλαση που περνούσε.
Αν και ο άλλος άνδρας δεν μπορούσε να ακούσει τη φιλαρμονική - μπορούσε να τη δει στο μάτι του μυαλού του καθώς ο κύριος δίπλα στο παράθυρο το απεικόνιζε με παραστατικές λέξεις.
Μέρες, βδομάδες και μήνες πέρασαν.
Ένα πρωί, η πρωινή νοσοκόμα ήρθε να τους φέρει νερά για το μπάνιο τους, για να δει το άψυχο σώμα του άνδρα δίπλα στο παράθυρο, ο οποίος πέθανε ειρηνικά στον ύπνο του.
Ξαφνιάστηκε και κάλεσε τους θεράποντες ιατρούς να πάρουν το νεκρό σώμα.
Όταν θεωρήθηκε πρέπον, ο άλλος άνδρας ρώτησε αν θα μπορούσε να μεταφερθεί δίπλα στο παράθυρο. Η νοσοκόμα ευχαρίστως έκανε την αλλαγή, και εφ' όσον σιγουρεύτηκε ότι ο άνδρας αισθανόταν άνετα, τον άφησε μόνο του.
Σιγά, επώδυνα, στήριξε τον εαυτό του στον ένα του αγκώνα να δει για πρώτη φορά του τον έξω κόσμο.
Πάσχισε να γείρει να δει έξω από το παράθυρο δίπλα στο κρεβάτι.
Αντίκρισε ένα λευκό τοίχο.
Ο άνδρας ρώτησε τη νοσοκόμα τι θα μπορούσε να έκανε το συχωρεμένο συγκάτοικό του να "βλέπει" τόσο έξοχα πράγματα έξω από το παράθυρο.
Η νοσοκόμα αποκρίθηκε πως ο άνδρας ήταν τυφλός και δεν μπορούσε να δει ούτε τον τοίχο.
Πρόσθεσε, "Ίσως ήθελε απλά να σου δώσει θάρρος".
Επίλογος:
Υπάρχει πελώρια ευτυχία στο να κάνεις τους άλλους ευτυχισμένους, ανεξάρτητα από τη δική σου κατάσταση.
Μοιρασμένη λύπη είναι μισή λύπη, αλλά η ευτυχία, όταν μοιράζεται, διπλασιάζεται..
Αν θες να νιώθεις πλούσιος, απλά μέτρα όλα τα πράγματα που έχεις τα οποία δεν αγοράζονται με χρήματα.
Το σήμερα είναι ένα δώρο, γι' αυτό αποκαλείται '"Το παρόν"'
Η προέλευση από αυτό το γράμμα είναι άγνωστη, αλλά φέρνει καλή τύχη σε όποιον το διαδίδει.
Μην κρατήσεις αυτό το γράμμα.
Απλά προώθησέ το στους φίλους, στους οποίους θες να ευχηθείς ευλογία.

Δευτέρα, 11 Αυγούστου 2008

Τα δώρα του Θεού στη φύση...

Τα δώρα της φύσης στον άνθρωπο...

Κυριακή, 22 Ιουνίου 2008

Σιγά μην περιμέναμε τους γιατρούς να μας το πουν...


Πώς εκδηλώνεται ο ερωτικός εγκέφαλος

Η καρδιά δεν θεωρείται πλέον η έδρα των ερωτικών μας παθών και απολαύσεων. Τη θέση της, δικαίως, έχει καταλάβει ο εγκέφαλος: η πραγματική μηχανή παραγωγής κάθε ανώτερης πνευματικής και συναισθηματικής μας λειτουργίας. Ιδού πώς η σύγχρονη νευροεπιστήμη περιγράφει τις τέσσερις βασικές πράξεις τού πανάρχαιου, αλλά καθόλου πασίγνωστου, ερωτικού δράματος.

ΠΡΑΞΗ 1 Η ακαταμάχητη ερωτική έλξη

Από την πρώτη στιγμή που την είδε ή τον είδε, κινητοποιείται ο μέσος εγκέφαλος· αυτό το κλειστοφοβικό τμήμα του εγκεφάλου μας που, μεταξύ άλλων, συντονίζει και ελέγχει τα οπτικά και ακουστικά μας αντανακλαστικά, αρχίζει να απελευθερώνει ντοπαμίνη, έναν νευροδιαβιβαστή που σχετίζεται άμεσα με τα αισθήματα ηδονής και ευφορίας τα οποία προκάλεσε η παρουσία της/του. Ερεθισμένος από την ντοπαμίνη, ο υποθάλαμος στέλνει εντολή στο σώμα για να επιδείξει τις κατάλληλες σωματικές αντιδράσεις: οι κόρες των ματιών διαστέλλονται, η καρδιά χτυπά σαν τρελή στέλνοντας περισσότερο αίμα στο πρόσωπο που κοκκινίζει, ενώ ένα λεπτό στρώμα ιδρώτα καλύπτει το δέρμα μας, καθιστώντας το πιο φωτεινό. Αν ο άλλος ή η άλλη αντιδράσει θετικά σε αυτά τα σήματα που του στέλνουμε, τότε ενισχύονται τα νευρωνικά κυκλώματα που συνδέουν την παρουσία του/της με συναισθήματα ευχαρίστησης και ευφορίας.

ΠΡΑΞΗ 2: Η έκρηξη του πάθους

Κάθε νέα συνάντηση μαζί του/της ανεβάζει τα επίπεδα παραγωγής της ντοπαμίνης, ενισχύοντας περαιτέρω την επιθυμία μας για το πρόσωπό του/της, και η ανάμνηση της ευχαρίστησης που μας γεννά η παρουσία της/του μεγαλώνει την επιθυμία μας να βρισκόμαστε μαζί της/του, γεγονός που προκαλεί στον εγκέφαλό μας την έκκριση δύο νέων νευροδιαβιβαστών, της νοραδρεναλίνης και της φαινυλεθυλαμίνης. Αυτό το εκρηκτικό κοκτέιλ μάς προκαλεί μια κατάσταση έντονης διέγερσης και ελαφρού ιλίγγου, παρόμοιου με αυτόν που θα μας προκαλούσε η κατάποση μιας μικρής ποσότητας αμφεταμίνης. Ταυτόχρονα, μειώνεται η παραγωγή ενός άλλου σημαντικού νευροδιαβιβαστή, της σεροτονίνης, με αποτέλεσμα να εμφανίζεται ένα συναίσθημα εμμονής.

ΠΡΑΞΗ 3: Επιτέλους, το ζευγάρωμα!

Οσο βαθύτερη γίνεται η σχέση σας, όσο μεγαλώνει η οικειότητα μεταξύ σας, τόσο ο υποθάλαμος διεγείρει την παραγωγή ενός άλλου σημαντικού νευροδιαβιβαστή, της ωκυτοκίνης, η οποία παίζει καθοριστικό ρόλο στη γέννηση αισθημάτων έντονης τρυφερότητας και ενισχύει τους υποδοχείς των νευρωνικών κυκλωμάτων που εμπλέκονται στην ανάδυση άλλων, συναφών ερωτικών συναισθημάτων. Φιλιά, χάδια και άλλες ερωτικές ενέργειες αυξάνουν περαιτέρω τα επίπεδα ωκυτοκίνης και βασοπρεσίνης, και ενδυναμώνουν τα ερωτικά μας συναισθήματα, ενισχύοντας σταδιακά την ανάγκη μας για μια αποκλειστικά μονογαμική σχέση!

ΠΡΑΞΗ 4: Θα μείνουν μαζί για πάντα;

Επειτα από 18 ή 30 μήνες από τη δημιουργία της σχέσης, ο εγκέφαλός μας έχει πια «μπουχτίσει» από το κοκτέιλ ορμονών και δεν αντιδρά πια όπως πριν. Σε αυτήν την αποφασιστική φάση για τη σχέση, χωρίζουν τα περισσότερα ζευγάρια. Και τότε, ο καθένας από το πρώην ζευγάρι αρχίζει να αναζητά νέο ερωτικό σύντροφο, για να ξαναβιώσει τις τρεις πρώτες και τόσο ερεθιστικές φάσεις στη δημιουργία μιας σχέσης. Ευτυχώς όμως, αυτό δεν είναι ο κανόνας: αρκετά ζευγάρια καταφέρνουν να ξεπεράσουν αυτή τη δύσκολη φάση και να μείνουν μαζί για πάντα.

Τετάρτη, 18 Ιουνίου 2008

Ποιά θα είναι η εξέλιξη;;;;;;;;;;;


Νέα δόνηση έγινε αισθητή στην ευρύτερη περιοχή της ΒΑ Πελοπονήσου!!! Είχε μέγεθος 5,7 της κλίμακας Ρίχτερ, και επίκεντρο την περιοχή μεταξύ Άργους και Νεμέας. Οι σεισμολόγοι εμφανίζονται καθησυχαστικοί, όμως είναι γνωστό πως υπάρχει ρήγμα που διατρέχει κάθετα όλην την Ανατολική Πελοπόνησο, ξεκινώντας από την Κορινθία και καταλήγοντας στις ακτές της Λακωνίας. Το ρήγμα αυτό είχε δώσει πριν πολλά χρόνια δόνηση με μέγεθος 7,2 Ρίχτερ!!! Είναι λογικό λοιπόν, οι κάτοικοι ν' ανησυχούν, φοβούμενοι ενεργοποίηση του συγκεκριμένου ρήγματος... Όπως και να έχει οι επόμενες ώρες είναι κρίσιμες, και κατά τη γνώμη μου, απαιτείται μεγάλη προσοχή, εως ότου δούμε, ποιά θα είναι η εξέλιξη του φαινομένου!!!

Κυριακή, 15 Ιουνίου 2008

Ρίχτερ ανησυχίας...


Σε αυξημένη επιφυλακή το ΒΑΝ!..
.
Συμπληρώνεται σήμερα μια εβδομάδα από τον ισχυρό και καταστροφορικό σεισμό στην περιοχή της Ανδραβίδας. Πληροφορίες μας αναφέρουν ότι, μολονότι τριήμερο του Αγίου Πνεύματος, η ομάδα ΒΑΝ βρίσκεται σε αυξημένη επιφυλακή και μελετά με προσοχή όλα τα στοιχεία που συγκεντρώνει από τους "σταθμούς" της.
Θυμίζουμε ότι η ομάδα ΒΑΝ ήταν εκείνη που -όπως είχαμε γράψει- είχε προβλέψει τον σεισμό της περασμένης Κυριακής, λίγες ημέρες νωρίτερα, στις 29 Mαΐου

Και βραβείο από το Τόκιο!
Επίσης, μια άλλη ενδιαφέρουσα είδηση είναι ότι η επιστημονική ομάδα του καθηγητή Βαρώτσου δέχθηκε ήδη επιστολή και από την Ακαδημία της Ιαπωνίας η οποία της ανακοινώνει τη βράβευση για το έργο της.

Σάββατο, 07 Ιουνίου 2008

Πόση δύναμη μπορεί να έχει η συγκίνηση...


«Ω, που έζησα μια ζωή συγκεχυμένη ακαθόριστη σαν ένα όνειρο που το ξεχνάς το πρωί και μετά το ξαναθυμάσαι, μέχρι που δεν ξέρεις αν ήταν όνειρο ή το ίδιο το πεπρωμένο. Και είδα τ’ ανοιχτά παράθυρα σα μεγάλα βιβλία της ερημιάς όπου διάβασα το ποτέ και το τίποτα. Κι έπρεπε εδώ απ’ αυτό το ποτέ και το τίποτα// να φτιάξω μια ποίηση για πάντα.»